Ger Baetsen

Ger Baetsen, vice-voorzitter Gehandicapten Platform Roermond.

Als lagere scholier was ik actief bij de tafeltennisvereniging en een zangkoor. Ik werd lid van Jong Nederland (later scouting) en was medeoprichter van de St. Jorisgroep. Binnen de scouting doorliep ik alle rangen en standen.

Na de lagere school ging ik naar de Ambachtsschool en doorliep ik VEV-cursussen. De problemen met de luchtwegen vanaf mijn geboorte, zo’n 79 jaar geleden, waren echter een beletsel om werkzaam te blijven in de elektrotechniek.
De militaire dienstplicht (technische dienst) volgde na enkele jaren productiewerk . Na de dienstplicht vervuld te hebben, trouwde ik en kreeg ik samen met mijn vrouw drie kinderen. Toch bleef ik nog druk met het jeugdwerk.
Aan magazijnwerk bij een papierfabriek en in het witgoed kwam een einde doordat ik veel te vroeg arbeidsongeschikt werd verklaard.

Er volgde een periode met veel revalidatie, waarbij mij duidelijk werd dat ik het thuiszitten niet kon verdragen. Mijn gevoel bracht me bij het begeleiden en adviseren van mensen met een beperking.
Me op dit gebied verder bekwamen was een logisch vervolg en in 1985 heb ik op sociale academie “Den Elzet” in Eindhoven de opleiding sociaal verzekeringsrecht gedaan. Dit was mogelijk via een inschrijving door Gehandicapten Organisatie Nederland GON, voor welke organisatie ik in 1975 een “afdeling Roermond” opstartte. Deze afdeling bestaat nu (42 jaar na dato) nog als Gehandicapten Vereniging Roermond GVR.

Na de opleiding heb ik specifiek gewerkt aan de lokale en provinciale organisatie van spreekuren en advieswerk voor mensen die destijds door ziekte, na keuringen en procedures, in de WAO/AAW dreigden te komen. Met zeven collega’s heb ik tot 2011 het spreekuur in Roermond gedaan.
In die periode werd ook een landelijk netwerk opgezet. Door toenmalig minister Brinkman werd ter ondersteuning een beroepskracht per provincie toegezegd, waardoor een en ander verder geprofessionaliseerd kon worden.

Vanuit mijn functie in de GON kwam ik in 1980 in het “gemeentelijk overleg gehandicapten” dat vanaf 1995 verder ging als het Gehandicapten platform Roermond. Alle ontwikkelingen met betrekking tot Wvg (nu Wmo) heb ik -mede als gemeenteraadslid waardoor ik over veel informatie beschikte – van nabij, meegemaakt. Momenteel ben ik penningmeester van het Gehandicapten Platform Roemrond, het officiële overlegorgaan voor de gemeente.

Na alle jaren inzet, stel ik vast dat er ook nu nog heel veel werk te doen is voor mensen met een beperking. HELPT U MEE?